യെച്ചൂരിയെ ഓർക്കുമ്പോൾ എന്ന ഈ സെക്ഷനിൽ യെച്ചൂരിയോടൊപ്പം വിദ്യാർത്ഥി കാലഘട്ടത്തിൽ ദീർഘകാലം സഹപ്രവർത്തകരായിരുന്ന രണ്ട് വ്യത്യസ്ത മേഖലയിൽ നിൽക്കുന്ന വ്യക്തിത്വങ്ങളാണ് നമ്മുടെ വിശിഷ്ടാതിഥികൾ; ശ്രീ എം എ ബേബിയും ശ്രീ റാം റഹ്മാനും. സഖാവ് സീതാറാം യെച്ചൂരി നമ്മെ വിട്ടു പിരിഞ്ഞിട്ട് മാസങ്ങളെ ആയിട്ടുള്ളൂ. ആ വിടവ് നമ്മളെയെല്ലാം ആഴത്തിൽ മുറിവേൽപിച്ചിരിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. സഖാവ് എം എ ബേബി അദ്ദേഹം എഡിറ്റ് ചെയ്ത
"സിതാര'യില് തെക്കോട്ടുകത്തുന്ന ഒറ്റത്തിരി വിളക്ക് കയറിച്ചെന്നപ്പോള്ത്തന്നെ കാണാമായിരുന്നു. അണഞ്ഞുപോവാതിരിക്കാന്, എണ്ണയില് മുങ്ങിത്താഴ്ന്ന് തീ കെട്ടുപോവാതിക്കാന്, വാഴക്കണകൊണ്ട് സംരക്ഷണമൊരുക്കിയിട്ടുണ്ട്. "കാറ്റത്ത് ഒരു തിരി അണഞ്ഞുപോവുന്നതുപോലെ മരിച്ചുപോവാനാണ് എനിക്കിഷ്ടം' എന്നെഴുതിയ എം.ടിയുടെ ശേഷത്തിരിയാണ് ആ കത്തുന്നത്. അകത്തേക്കു കയറിച്ചെന്നാല് നേരെ വലത്തുഭാഗത്ത് കാലങ്ങളായി സ്ഥാനവ്യതിയാനം സംഭവിക്കാത്ത ആ വലിയ ഇരിപ്പിടം. അത് ശൂന്യമാണ്. പതിനാലാം വയസ്സില് മലയാളസാഹിത്യത്തില് സ്വന്തമായൊരു കസേരയിട്ട് ഏഴരപ്പതിറ്റാണ്ടുകാലം നിറഞ്ഞുനിന്ന എം.ടി എന്ന വലിയ